دکتر سید محمود نبویان/پاسخی به نامه‌ کدیور(1)
19 بازدید
نحوه تهیه : فردی
محل انتشار : سایت برهان
تعداد شرکت کننده : 0

آیا پرسش از دیگری باید با 495 فحش همراه باشد؟ نام سید محمود نبویان در بین، شاگردان برجسته آیت الله مصباح مطرح می‌شود، فایل سخنرانی ایشان در پرده‌برداری از چهره واقعی اصلاح‌طلبان هم به عنوان کلیپی تأثیرگذار در تابستان 89 خبرساز شد، از این پس نیز مجموعه‌ای از پاسخ‌های حجت‌الاسلام نبویان به شبهات محسن کدیور در برهان منتشر خواهد شد.

گروه سیاسی برهان؛ نام سید محمود نبویان در بین نزدیکان، شاگردان برجسته و همراهان آیت الله مصباح یزدی مطرح می‌شود. ایشان تبحری کم‌نظیر در علم کلام و پاسخ‌گویی مستدل به شبهات مطرح شده در حوزه علوم دینی و معرفت‌شناختی دارد. فایل سخنرانی ایشان در پرده‌برداری از چهره واقعی اصلاح‌طلبان و خیانت آنها به مبانی دینی و آرمان‌های امام خمینی(ره) به عنوان کلیپی تأثیرگذار در تابستان 89 خبرساز شد. از این پس مجموعه‌ای از پاسخ‌های حجت‌الاسلام نبویان به شبهات محسن کدیور در برهان منتشر خواهد شد.

 «نامه‌ی استیضاح» آقای محسن کدیور علیه رهبری انقلاب حضرت آیت الله خامنه‌ای که در تاریخ 27/4/1389 منتشر شده است، حاوی نکات تأمل برانگیزی است که واکنش بسیاری را برانگیخته است، برای پاسخ گویی به نکات مذکور به مواردی اشاره می‏شود. این پاسخ درچندین بخش‌ تنظیم شده است. بخش اول: مقدمه در ابتدا مناسب است که به چند نکته توجه شود: 1- مباحث علمی به ویژه از سوی کسانی که مسلمان هستند، باید به دور از هرگونه حب و بغض‌های شخصی، خانوادگی و حزبی صورت پذیرد. این‌که منافع شخصی کسی به مقدار اندکی از سوی عده‌ای مورد آسیب قرار گرفته؛ و یا اعضای خانواده‌ی ـ‌ نسبی یا سببی ‌ـ او به‌خاطر زیاده‌روی در تأمین و ارضای خواسته‌ها و امیال خود مورد بی‌مهری واقع شده‌اند و در نهایت نیز حزب مورد نظر کسی به سبب عوامل گوناگون دچار مشکل شده‌ است، نباید معیار داوری علمی و بی‌طرفانه در قضاوت‌ها واقع شود. معیار قضاوت باید براهین و مؤیدات درست عقلی و نقلی باشد. 2- مخاطب اصلی ادعانامه‌ی آقای کدیور علیه رهبری انقلاب اسلامی آقای هاشمی رفسنجانی است.  3- بسیار جای خوشحالی است که آقای کدیور مدعای خود را بر اساس قانون اساسی تنظیم کرده و چنان‌که پیداست، خواسته‌اند مطابق همین قانون اساسی ادعاهای خود را علیه رهبری انقلاب اسلامی بیان کنند. ایشان در این مورد خطاب به آقای هاشمی رفسنجانی آورده‌اند: «نویسنده نامه ... در این نامه با شما بر مبنای همین «قانون اساسی» احتجاج می‌کند، قانونی که تا اطلاع ثانوی مبنای نظم عمومی در ایران است».[1]نیز در همان ابتدا در مورد مسایل پس از انتخابات آورده است: «راه برون رفت از این بحران، سرکوب و خفقان نیست، تن دادنِ به حاکمیت قانون است».[2]4- آن‌چه که مایه‌ی تأسف و تعجب بسیار می‌باشد، این است که آقای کدیور، خود را شخصی عالم می‌داند و سعی می‌کند مدعای خود را علمی و قانونی جلوه دهد، در همان ابتدای مقدمه و قبل از محکوم کردن نظام و رهبری انقلاب اسلامی ـ براساس ادله‌ی ادعایی خود ـ نظام جمهوری اسلامی ایران که با ریختن خون صدها هزارتن از مردم شریف ایران از سوی آمریکا و رژیم دست‌نشانده‌ی او محقق شده و نیز با رشادت، شهادت، اسارت و جانبازی صدها هزار انسان صالح دیگر از این مرز و بوم در جنگ تحمیلی از سوی صدام با پشتوانه‌ی آمریکا و هم‌پیمانان اروپایی او ادامه یافته و امروز نیز با حمایت و پشتیبانی این مردم صالح، خوب، مسلمان و ظلم ستیز به راه درست خود ادامه می‌دهد، چنین نظامی از سوی آقای کدیور تهدید به براندازی و مبارزه می‌شود. ایشان در این نامه مدعی می‌شود اگر به راه ‌حلی که من می‌گویم عمل نشود معلوم می‌شود که این نظام قابل اصلاح به صورت قانونی نیست: « ... معنایش این خواهد بود که به این گزاره‌ی تلخ نزدیک شده‌ایم: "جمهوری اسلامی از راه قانونی اصلاح ناپذیر است".»[3] نیز در انتهای نامه در خطاب به مجلس خبرگان مدعی می‌شود که اگر آن‌طور که من می‌گویم عمل کردید مشکلی نیست و الا با زبان دیگری باید با شما سخن گفت.[4]  آیا مراد شما از اصلاح نظام جمهوری اسلامی ایران به صورت غیرقانونی همان مدعای برخی از اصلاح طلبان است که امروز در کنار منافقین و سلطنت‌طلب‌ها به بلندگویی برای بیان خواسته‌های آمریکا و اسراییل علیه این نظام مردمی تبدیل شده‌اند و در زمان اصلاحات عین سخن شما را بر زبان می‌آورده‌اند؟ از آقای کدیور می‌توان سؤال کرد که با فرض قبول مشکلات در مسایل اجرایی در کشور جمهوری اسلامی ایران، در صورتی که به خواسته و دیدگاه شما عمل نگردد، آیا باید نظام جمهوری اسلامی ایران را با این پشتوانه‌ی عظیم مردمی و جانفشانی‌های گسترده‌ی مردم عزیز و محبوب ایران، به صورت غیر قانونی اصلاح کرد؟ مراد از روش غیر قانونی چیست؟ آیا مراد شما از اصلاح نظام جمهوری اسلامی ایران به صورت غیرقانونی همان مدعای برخی از اصلاح طلبان است که امروز در کنار منافقین و سلطنت‌طلب‌ها به بلندگویی برای بیان خواسته‌های آمریکا و اسراییل علیه این نظام مردمی تبدیل شده‌اند و در زمان اصلاحات عین سخن شما را بر زبان می‌آورده‌اند؟ آیا این سخن شما بحثی است علمی و به قول شما بر اساس قانون اساسی، یا دعوت عده‌ای به خشونت و عمل غیر قانونی و در نهایت مبارزه‌ی مسلحانه علیه این نظام مردمی اسلامی؟ راستی برای براندازی این نظامی که به ادعای شما از راه قانونی قابل اصلاح نمی‌باشد، آیا کمک نظامی، اقتصادی و فرهنگی خارجی را نیز صلاح می‌دانید؟ آیا گزینه‌ی حمله‌ی نظامی آمریکا یا اسراییل علیه جمهوری اسلامی کمکی به دیدگاه شما ـ یعنی اصلاح نظام از راه غیرقانونی ـ نخواهد کرد؟ و آخرین سؤال این است که آیا صدام که با پشتوانه‌ی کشورهایی که متأسفانه پناهگاه و حامی شما و دوستان شما یعنی آمریکا، اسراییل، فرانسه، آلمان و حداقل سی‌وهفت کشور دنیا به ایران حمله کرده و خون پاک صدها هزارتن از انسان‌های مؤمن و پاک این مرز و بوم عزیز را به روی زمین ریخته است، در تحقق عملی همین راه‌حلی نیست که شما در مورد نظام، پیشنهاد می‌دهید؟ 5- آقای کدیور مدعی شده‌اند این نامه که با عنوان استیضاح رهبری نوشته شده، مراد از استیضاح در آن طلب وضوح و توضیح خواستن است: «مراد من از استیضاح طلب وضوح کردن یا توضیح خواستن است».[5]  روشن است که سوال کردن و طلب وضوح خواستن از یک مسؤول مملکتی امری درست و شایسته است. اما آیا آقای کدیور، به واقع در این نامه صرفاً در مقام سؤال بوده‌اند؟ آیا هیچ انسان منصفی ـ حتی اگر مسلمان نباشد ـ در سؤال خود دست به فحاشی و توهین‌های مکرر (از قبیل ظالم، مستبد، دیکتاتور تمام عیار، جائر، کسی که حکومت مطلقه‌ی شاهنشاهی را پدید آورده است، کسی که مایه‌ی وهن اسلام و شَین مذهب شده است) می‌زند؟[6]آیا کسی که به‌دنبال توضیح و سؤال منصفانه و عالمانه از یک شخص است، 495 بار به او فحش داده و پس از توهین‌ها و فحاشی‌های مکرر و قبل از شنیدن پاسخ، به نتیجه و حکم قطعی می‌رسد و شخص سؤال شونده را نیز محکوم می‌کند و او را فاقد صلاحیت می‌داند؟ آقای کدیور در مقام سؤال و قبل از دریافت پاسخ طرف سؤال چگونه ایشان را محکوم کرده‌اند که: «... و بالاخره با توجه به از دست دادن شرایط لازم ضمن عقد، ولایت ایشان ساقط است، بی‌آن‌که نیازی به عزل داشته باشد».[7]  در این قسمت بخشی از کلام آقای کدیور را ـ که به عنوان چکیده بیان شده است‌ـ ذکر می‌کنیم تا برای خوانندگان منصف روشن شود که آیا ایشان به‌واقع در مقام سؤال و طلب وضوح مطلب با کمال بی‌طرفی و از روی انصاف و خیرخواهی بوده است یا ...؟ قضاوت با شما: من به عنوان یکی از شهروندان ایرانی، رهبر جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله آقای سید علی حسینی خامنه‌ای را به استبداد، ظلم، قانون شکنی، براندازی جمهوری اسلامی و وهن اسلام متهم می‌کنم. اولاً، معتقدم ایشان با تجاوز به حقوق شهروندی مردم ایران به صورت نهادینه، در قامت یک دیکتاتور تمام عیار، حکومت مطلقه شاهنشاهی را با ظاهر اسلامی بازآفرینی کرده است. ثانیاً، بر این باورم که ایشان با نقض استقلال قضات و قوه‌ی قضاییه، سیاسی کردن قضاوت و ظلم آشکار در حق منتقدان و ذوی‌الحقوق، «ولایت جائر» را محقق کرده است. ثالثاً، معتقدم که وی با نقض مکرر اصول متعدد قانون اساسی به‌ویژه در حوزه‌ی تقنین و اجرا، بزرگ‌ترین قانون شکنی را در دو دهه‌ی اخیر مرتکب گردیده و با استحاله و فروپاشی قانون اساسی، بزرگ‌ترین برانداز جمهوری اسلامی بوده است. رابعاً، از آنجا که این استبداد، ظلم، قانون‌شکنی و براندازی را به ‌نام اسلام، مذهب اهل بیت(ع)، جانشینی رسول الله(ص)، ائمه(ع) و حکومت اسلامی مرتکب شده، بزرگ‌ترین ضربه را به اسلام، تشیع، خدا، پیامبر(ص) و ائمه اهل بیت(ع) وارد کرده، با دولتی کردن دین، مایه‌ی وهن اسلام و شَین مذهب شده است. و بالاخره، با توجه به از دست دادن شرایط لازم ضمن عقد، ولایت ایشان ساقط است، بی‌آن‌که نیازی به عزل داشته باشد.[8] جالب آن است که آقای کدیور همه‌ی این توهین‌ها و حکم قطعی دادن‌ها را قبل از شروع در بیان ادله‌ی ادعاییه خود و در مقدمه‌ی نامه‌ی خود مطرح کرده است! علاوه بر این، اگر به‌واقع آقای کدیور در مقام سؤال بوده است، چرا برای آقای هاشمی رفسنجانی نامه نوشته‌اند؟ آیا ایشان از آقای هاشمی رفسنجانی خواسته است، سؤال ‌کند؟ مگر رهبری را استیضاح نکرده‌اند، اگر این‌طور است، مخاطب ایشان باید رهبری باشد نه آقای هاشمی رفسنجانی؛ و از این امر نیز روشن می‌شود که آیا آقای کدیور در مقام توضیح خواستن و طلب وضوح منصفانه بوده است یا به دنبال امر دیگر؟  پس از ذکر مقدمات فوق به بیان محتوای اصلی نامه می‌پردازیم. 

ادامه دارد...

[1]. بخش مقدمه، بند سوم، پاراگراف اول.[2] . بخش مقدمه، بند اول.[3] . بخش مقدمه، انتهای بند دوم.[4] . آخرین پاراگراف نامه.[5] . بخش مقدمه، بند چهارم.[6] . تفصیل توهین‌ها و فحاشی‌های آقای کدیور نسبت به رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران خواهد آمد. [7] . بخش مقدمه، بند ششم.[8]. بخش مقدمه، بند ششم. *

آدرس اینترنتی